خدا کند تا ماه اشکهایم یخ نزند
امشب هوا سرد است....
و باز هم او.....
در انتهای ماه ایستاده است
و من همچون کودکی که در بازار گم گشته است
زاری کنان پی هر دستی که می پندارم بوی دستان او را می دهد می دوم
باز ایستاده ام.... شب شده است..... هوا سرد است ....
به آسمان می نگرم.....
گویی بغض های گلویم به آسمان اشاره می کنند....
و او که تنها در انتهای ماه ایستاده است....
..............